Aartsbisschop Eijk is sinds vandaag kardinaal

Aartsbisschop Eijk van Utrecht is zaterdag in Rome door de paus tot kardinaal gecreëerd. Eijk wordt daarmee 1 van de 120 kardinalen die de volgende paus mogen kiezen.
Op 24 juni 2009 schetst mgr. Eijk tijdens de plechtige Eucharistieviering ter gelegenheid van de liturgische feestdag van de heilige Jozefmaria Escrivá in de Catharinakathedraal deze periode van de katholieke kerk in Nederland als volgt:

Op 24 juni 2009 schetst mgr. Eijk tijdens de plechtige Eucharistieviering ter gelegenheid van de liturgische feestdag van de heilige Jozefmaria Escrivá in de Catharinakathedraal deze periode van de katholieke kerk in Nederland als volgt:

“Wat troffen de Nederlandse pioniers van het Opus Dei aan toen ze in 1959 kwamen? Aan de buitenkant was de Kerk een bloeiende organisatie. De kerken waren vol, de Missen waren vol. 12% van alle missionarissen over de hele wereld waren afkomstig uit ons land. Dat zou niet lang meer duren. Vier jaar later kwam de grote omslag. Luidkeels werd door veel priesters, leken en religieuzen de hymne aangeheven: ‘Weg met ons’. Je staat verbaasd als je daar naar terugkijkt. Met zelfhaat keken katholieken naar hun verleden. Alles moest overboord. Kazuifels, eerst met de grootste eerbied omgeven, werden gedragen door hippies in het Vondelpark. Een tweede Beeldenstorm woedde”.

“Met het blote oog zag je elke zondag minder kerkgangers; een kwart van de Nederlandse priesters trad uit. De geloofsoverdracht stokte op scholen en in de gezinnen…we kijken nog steeds tegen de dramatische gevolgen van deze periode aan. Hoe kon in zo’n korte tijd de Kerk in Nederland in elkaar storten? Voor wie thuis was in de Kerk kwam dit echter niet plotseling; insiders wisten dat in de tweede helft van de jaren ‘40 katholieken al aan het seculariseren waren”.

“Eind vijftiger jaren ervoer men in toenemende mate een scheiding tussen geloof en leven. Daardoor verloor het geloof zijn betekenis, ook al was de Kerk aan de buitenkant nog zo’n bloeiende organisatie. In 1948 schrijft de toekomstige paus Johannes Paulus II over de Nederlandse Kerk: Wat ik mis is dit: een doorleefd geloofsleven, een persoonlijke relatie met Christus”.

“Dit werd duidelijk in de jaren zestig. Toen kwam Opus Dei in 1959. Op een dramatisch moment voor de Kerk. Tegelijkertijd op het juiste moment. God heeft in zijn voorzienigheid altijd in de Kerk nieuwe bewegingen doen ontstaan, met een spiritualiteit, gegrond in het geloof van de Kerk, die het mogelijk maakte onder de nieuwe maatschappelijke omstandigheden te komen tot een levend en voor het dagelijks leven betekenisvol geloof.

Specifiek voor de spitualiteit van het Opus Dei is dat zij een link legt tussen geloof en leven door een bijzondere aandacht voor de heiliging van de dagelijkse arbeid en bezigheden”.

“We kijken terug op een halve eeuw die niet gemakkelijk was, maar waarop de Nederlandse afdeling van het Opus Dei en de Nederlandse Kerkprovincie met dankbaarheid terug kunnen kijken”.

“Durven uitvaren ook als je het idee hebt dat je niet veel zal vangen. Dat heeft het Opus Dei gedaan en doet het nog; De vangst is niet massaal, niet in de westerse Kerk en niet in het Opus Dei, maar dat vraagt de Heer ook niet. Er was vangst. Veel mensen hebben langs deze weg Christus ontdekt en de spiritualiteit van de heiligheid in het dagelijkse leven en vervolgens zijn zij zelf vissers van mensen geworden”.